26/3/11 Ok, hier zijn we dan terug.  Dit jaar gaan we nog eens proberen (t zal wel lukken denk ik) om elke wedstrijd een verslagje te typen.  Welkom dus. Het plan was om de zaterdag voor de start te gaan testen (op 19/3 dus). Iets wat ons wel belangrijk leek na een ganse winter van modificaties aan ons kanon.  We hebben namelijk onze benzinetank vergroot, er een andere motor onder gestoken, remleidingen veranderd (was verplicht, andere reglementering voor 2011) hem een grondige poetsbeurt gegeven en andere kleurtjes aangemeten.   Dus het plan was om alles mooi gemonteerd te hebben tegen vorige week zaterdag, en er een dagje mee te gaan rijden.  Niet dus.  De motor startte niet, onze afdichting van de benzinepomp lekte als een zeef, ons spuitwerk was nog niet volledig klaar en t ergste van al was dat terwijl onze motor niet startte er plots een stevig rookpluimpje van onder de tank kwam. F**k !  In allerijl onze 'connecties' aangesproken om raad te vragen en uiteindelijk beslist om hem maandag morgend eerste werk binnen te steken bij avr in Destelbergen.  Daar hebben ze ons probleem kunnen oplossen en de motor laten draaien.  We hebben dan van de gelegenheid geprofiteerd om hem ineens op de testbank te zetten (afstellen van de carburatie op het andere motorblok) en onze wielen eens te laten uitmeten.  Er is al meermaals gebleken dat op de meeste motos de markeringen op de achterbruggen niet symmetrisch zijn.  Dus als je dan denkt dat je achterwiel er recht in zit omdat links en rechts de streepjes gelijk staan, ben je er aan voor de moeite.  Bij de onze viel het nogal mee, maar toch zat er 2mm verschil op.   Nadat alles in orde was, mochten we donderdagavond dan om onze moto komen.  Oef, dat was dan gelukt.  Zoniet hadden we de eerste race niet kunnen starten. Dus donderdagavond onze moto terug, vrijdag avond om 20u bij de RRudi in melsele ons spuitwerk gaan afhalen, om 20u30 beginnen monteren.  Natuurlijk ging ook dat niet zo vlot.  Doordat er aan onze tank in eerste instantie met ijzer was gelast was ze van de hitte toch een beetje vervormd zodat de gaten hier en daar toch niet volledig meer overeen kwamen.  De kuipen er terug opzetten en de juiste vijsjes in t juiste gaatje krijgen was ook weer wat puzzelen, er moest nog een ander tandwiel op vooraan, als gevolg daarvan moest de ketting terug aangespannen worden, de verplichte sponsorstickers moesten er nog op, alles moest nog ingeladen en klaar gezet worden enz..  Dus eer ik thuis was en in mijn bedje lag was het al ná middernacht. Na een kort nachtje slaap opgestaan, Nico gaan ophalen en richting zolder gereden.  Aangezien we voor dit jaar aan onszelf beloofd hadden om alles klaar en in orde te hebben vóór we vertrokken was het aankomen, technische keuring en inschrijven zo gepiept.  Daarna eens door de pits gewandeld, hier en daar een babbeltje gedaan met enkele bevriende teams tot het 8u was en we naar onze eerste (verplichte) briefing van het seizoen konden gaan.  Na de briefing was het bijna 9u en tijd voor de eerste vrije training.  Ikzelf heb de eerste training voor mijn rekening genomen.   Toen we de moto startten kregen we net geen hartaanval..  Hij 'draaide op 3 poten' !!!!  Go****d*m*e !!  Ik hoopte dat het met het koude/vochtige weer te maken had en dat hij er wel door zou komen..  niet dus.  De eerste driekwart ronde had ik écht niet het normale vermogen en de R6-en die zowieso standaard al heel wat pk's extra hebben vlogen me al onmiddellijk rond mijn oren.. wat nu ?  En dan opeens, na driekwart ronde, iets voorbij de ziekenhuisbocht was het net alsof er ergens een stop uitvloog, en we waren vertrokken.  Omdat het de eerste keer was dat er op de moto gereden werd met een nieuwe motor, andere tank en remmen heb ik wel vlot proberen rondrijden zonder echt te willen 'pushen' en hebben we toen een 6e tijd gedraaid van de 49 teams.  Dus dat gaf plots wel wat hoop.  Daarna was het Q1 en de beurt aan Nico.  Ook voor hem was het even zoeken en aftasten maar ook hij kon beslag leggen op de 7e tijd, alhoewel hij al een pak sneller reed dan ik toen, maar dat deden de andere teams natuurlijk ook al.. Q2 was het terug mijn beurt en nadat de moto de eerste twee sessies zonder kleerscheuren was doorgekomen wist ik dat het tijd was om er even voor te gaan.  Het zonnetje was al redelijk aangenaam aan het schijnen, het was achteraf bekeken eigenlijk bijna de warmste moment van de dag, dus ff proberen pushen was de boodschap.  Ik zou het eens moeten controleren maar ik dacht dat we ook dan ergens rond de 6e of 7e plek van de 49 waren gestrand.  Niet zo slecht, maar t was wel weeral het zelfde liedje als de vorige jaren..  We waren dus weeral niet de enige die deze winter niet stilgezeten hadden en het algemeen niveau van de teams was dus weeral wat gestegen.  Groot was echter de paniek toen ik bij het binnenkomen de koeling manueel wilde aanzetten en de motor er gewoon abrupt mee ophield.  F**k !!! (weeral..)  Bleek achteraf dat de zekering van de ontsteking was gesprongen..  Heb geen idee hoe dat kwam, maar een nieuwe kabelboom, zoals Alain van avr ons al had gesuggereerd gaan we na dit voorval zeker plaatsen tegen de volgende keer want er zit duidelijk ergens nog een kortsluiting op.  Maar die zoeken is als een naald in een hooiberg zoeken, zeker voor twee amateur mechaniciens zoals wij..  Conclusie: van de koeling afblijven en motor gewoon stil leggen.. Eerst middagpauze, spaghettitje eten in de otto-bar en dan Q3. Q3 was dan terug voor Nico.  De zon was al iets minder van de partij, de baan lag misschien al even iets minder snel en na deze lagen we op de 13e startplek.  Ondanks dat waren we nog hoopvol, de piloten voor ons lagen allemaal op max 1.1sec, dus we zagen het allemaal nog min of meer zitten, er was nog veel mogelijk. De start was voor de schrijver van deze tekst en was in eerste instantie niet echt wat ik er van verwachtte, ik had de indruk dat de motor echt wel serieus was 'saus' te kort kwam tegenover al die R6-en die (weeral) rond mijn oren vlogen..  Ik heb de eerste drie ronden echt wel 'nen hoop volk' moeten laten voorgaan. Heb volgens de pitmannen zelfs even op de 19e plek gestaan..  Ik ben nu wel 'nen trage opwarmer' maar dit kon dus niet meer zijn vond ik en ben er voor beginnen gaan.  Toen we na ongeveer 20 minuten wedstrijd een rode vlag situatie hadden stond ik terug op de 13e plaats en had ik iedereen die me in t begin was gepasseerd terug kunnen inhalen.  En dan hebben we dé grote chance van onze wedstrijd gehad..  De afspraak was dat de crew ging beslissen wanneer ik moest binnenkomen en dat ik ging knikken als ik het pitbord had kunnen zien.  Maar de moment dat ik het rechte stuk op kwam zag ik onze startnummer bij de zwarte vlag staan.. F**********ck,  geluidsovertreding, dwz dat we moeten binnenkomen, een 'stop and go' moeten uitvoeren en ondertussen een pv moeten tekenen.  Als reactie op het zien van onze startnummer bij de zwarte vlag heb ik eens goed hard gevloekt en daarbij de nodige hoofdbewegingen gemaakt, hetgeen door de pitman met het bord werd geinterpreteerd als een bevestiging.. Dus ik had mijn stop and go gedaan, de pv getekend en was van plan om door de pits te rijden en braaf te wachten tot ik het pitbord met 'IN' zag.  Mijn verbazing was echter nog groter toen ik bijna aan onze pitbox was en gans de crew zag klaarstaan om mij te ontvangen en te tanken !?  Hopla, tanken en wisselen dan maar.  Zo hebben we dan toch nog wat kunnen recupereren van onze stop and go. Het tweede uur en 15' was voor Nico.  Ook voor hem was het in het begin toch blijkbaar nodig  om even aan te passen. Begrijpelijk, ik vond zelf ook dat het tempo van bij de start onmiddellijk zeer hoog lag. Uiteindelijk heeft ook Nico zonder veel problemen kunnen rijden en ondanks zijn verplichte drive trough (omdat we 'slechts' met twee piloten zijn) toch nog beslag kunnen leggen op de negende plaats. Al bij al een aanvaardbaar resultaat, als je bekijkt dat er 50 teams ingeschreven zijn. Al moet ik eerlijkheidshalve wel toegeven dat we eerder op een top 5 plaats hadden gemikt.  We zullen voor volgende wedstrijd van bij de start onmiddellijk een tandje moeten bijsteken en vooral eens moeten gaan trainen.  Het was voor ons beiden de eerste keer dat we in 2011 op een moto zaten.  Ik denk (hoop eigenlijk) dat dat voor de rest van de teams in de top 10 niet opgaat..  Dus blijven werken, conditie misschien nog een beetje optrekken en misschien eens zoeken naar enkele goedkope pk's ?  Hoe dan ook, onze hoop om ooit eens een podiumplaats te kunnen rijden blijft maar we zullen ze, met deze concurrentie althans, moeten verdienen en er écht voor moeten knokken.. Tot volgende keer, dan zitten we op 27 mei terug in zolder..